nieuws
commissie
opbouw
ontvanger
zender
besturing
filters
antenne
locatie
uitzicht

contact
gastenboek

links
disclaimer

© 2011, PAØHFT

De zender is opgebouwd uit twee totaal verschillende printen. 
Eén print met het VCO en stuurzender, en één met de (modulaire) eindtrap
Het VCO en de stuurzender zijn een ondergebracht op de oscillator print, dit is het niet gestippelde gedeelte op de foto. (linksboven zit het VCO, en onderaan de print zit de stuurzender)  Het gestippelde gedeelte bevat onder andere de compensatie voor de diverse microfoonsignalen.       

Stuurzender:
Omdat het VCO rechtstreeks op de zenderfrequentie oscilleert,  is dit signaal direct bruikbaar   voor  versterking. Via een buffer trapje met een dualgate mosfet (BF981) wordt het eerst nogmaals versterkt (BFW92) waarna het direct naar de  eindtransistor (ZTX4427) van de stuurzender gaat.(onder het rode blokje op de foto)  Deze transistor levert  voldoende energie (1 Watt), om rechtstreeks de eindtrap module aan te kunnen sturen.
 
Mocht de synthesizer nu om één of ander redenen uit zijn "lock" vallen, dan zorgt het signaal PHA van de synthesizerprint ervoor, dat via een aantal schakeltorren, de stuurzender automatisch wordt afgeschakeld.
                                                                                                            
Ingebouwde Eindtrap:
De eindtrapmodule is een BGY 43 van Siemens, en heeft een output van zo'n 10 Watt HF, bij een voedingsspanning van 13,5 Volt. Deze module bestaat (inwendig) ook weer uit twee delen, te weten een buffertrap en de eindtrap zelf.     
 
Output regeling:                                                                                                         
Een klein deel van het uitgangssignaal wordt gelijkgericht, en via een potmeter aan een differentiaal versterker toegevoerd, die op zijn beurt weer via een paar schakeltorren de buffertrap aanstuurt, waardoor hiermee het vermogen van de eindtrap op een nette manier geregeld kan worden.
Verder zit er nog een  driepootsregelaartje op de print, die voor de voedingsspanning
(+5 Volt) van de synthesizer gebruikt wordt, en voor koeling, op dezelfde heatsink als de eindtrap-module gemonteerd is.

Externe Eindtrap:
Door de grote geografische hoogte verschillen op de Veluwe (Apeldoorn ligt op 20m NAP, en 5km naar het westen en zuiden liggen enkele toppen met een hoogte tussen 100 en 110m NAP)
is de dekking richting West en Zuid, een stuk slechter als naar de andere richtingen. Ook was er een frappant verschil merkbaar tussen het bereik van de zender en de ontvanger. Velen konden de repeater niet meer horen, terwijl ze er zelf nog goed overheen kwamen. De ontvanger ongevoeliger maken was voor ons natuurlijk onbespreekbaar.... dus kozen we om wat meer vermogen aan de zender uitgang te maken. Hiervoor werd een 35 Watt lineaire eindtrap in een lege Storno kast gebouwd. Door nu het stuurvermogen in de 813 te regelen, was het vermogen van de eindtrap, tussen de 10 en de 35 Watt regelbaar geworden. De zender staat nu zo ingesteld dat de actieradius van de zender en de ontvanger ongeveer aan elkaar gelijk zijn. Er komt nu 2,2 Watt uit de 813, en dat is 22 Watt uit de lineair. Hiervan gaat de helft weer in de filters verloren, door het verlies van 1,5 dB in doorlaat.
In de coaxkabels, aan de in en uitgang van de lineair, zijn twee coaxrelais opgenomen, die bij het uitvallen van de netspanning afvallen, en de 813 dan rechtstreeks aan de antenne koppelen, waardoor bij het gelijktijdig inkomen van de UPS, het zendvermogen naar 2,2 W wordt gereduceerd, en de repeater op accu's van de UPS gewoon doordraait.

< vorige                                                                                                         volgende > 

top